12-11-09

Een andere visie op reïncarnatie

bron dailymotion

vanwaar we komen

(onderaan tekst prachtige muziek en beelden als dessertje)

In feite kunnen we onze zoektocht naar de zin van het leven aanvangen door te beseffen dat iets alleen maar kan bestaan als dat een zin heeft. Waarom ? Iets kleiner of gelijk aan nul kan niet bestaan...elke vorm van materie die een ruimte kleiner of gelijk aan nul wil innemen, ontploft. Het is net er net mee zoals met de big-ban (of big-bangs) van de geschiedenis van het universum. Teveel druk op één punt doet alles in de mikro en makrowereld ontploffen. In welk stadium we ons ook bevonden of bevinden ; ster, atoom, cel, zelfs onze relaties...teveel druk maakt altijd andere evoluties mogelijk...als deze evoluties het vorig bewustzijn verbeteren...zeggen we dat ze zin hebben gehad.

De natuurwetten hebben de ideale omstandigheden gecreëerd opdat het biologisch leven echt van start zou kunnen gaan. Na de big-bang was er niets dat je kon aanraken...alles, wij oorspronkelijk dus ook waren na energie onder druk, gewoon dus 'straling'...die mekaar ook eigenlijk al 'raakte'.

De materie bestond dus oorspronkelijk alleen als verschillende vormen van straling. (In't Nederlands is 'stralen' er 'goed en gelukkig zien uitzien' eigenlijk...'energierijk'.)

Het zijn de wetten en de pogingen van de straling die het eerste atoom voortbrachten en daarna de planeten en klimatologisch ideale omstandigheden om de eerste cel enz. te 'scheppen'. Het is werkelijk een formidabel verhaal dat ieder maar voor zijn eigen eens moet bestuderen.

Als je dan nog eens in een bos komt, realiseer je dan met welk een snelheid de aarde onder je voeten

door het universum reist, in de richting waarheen ze 15miljard jaar geleden geduwd werd. Heel dat wonderlijke verleden , al die wijsheid die de eerste cellen in zich droegen nog vóór ze zich leerden delen...ze bestaat nog altijd op het moment dat je dit leest. Als we sterven wordt een deel van ons weer minneraal..., maar de straling verlaat ons lichaam. De studie van de manier waarop we observeren en interpreteren en enkele persoonlijke ervaringen die ik NIET 'mystiek' zou noemen en wat studiewerk...leiden me er toe van te geloven dat onze levens niet alleen een sociale betekenis hebben...maar dat we ook op het persoonlijke vlak interageren om voorwaarden te scheppen die ons korter bij ons onbeschadigde 'ik' brengen...bij onze ziel. Onze ziel is niet alleenlijk het genetische erfstuk van de eerste cellen...maar de al eeuwig durende verrijking van de eerste originele straling geboren uit de druk van niet 'niets' te kunnen zijn...het niet zonder vorm kunnen.

In feite, is niet alles wat bestaat één ziel ? We zien God als de ideale abstrakte persoon die alles controleert, maar eigenlijk is het doel van onze evolutie, van onze missie om de wereld tot een plaats te maken waar het goed leven en werken voor iedereen is...en om uiteindelijk meer tijd te hebben om de verschillende manieren waarop we betekenis aan ons leven geven, met mekaar te vergelijken.

Aan iemand die in reinkarnatie gelooft, zouden we kunnen uitleggen dat de kans dat iemand onder ongeveer dezelfde omstandigheden als ongeveer dezelfde kombinatie terugkomt misschien eerst na duizenden big-bangs terug lukt...en dan weten we nog niet of er buiten het universum niet nog andere universums met andere big-bang cyclussen bestaan. Reïnkarnatie is alleen volgens rechtstreekse afstamming mogelijk denk ik en eigenlijk zijn we een mix die een beetje overal ter wereld verspreid is, zonder dat wijzelf daar ooit kwamen. Wij zijn zelf de kapitein van die doorgegeven mix en we moeten ons hart leren volgen, niet de lijn van hoeveel geld we kunnen verdienen (alhoewel de 'voorzienigheid' zal ik maar zeggen die truuk ook gebruikt). We moeten ook NIET de lijn volgen van hoe we ons moeten wreken op iemand anders. We moeten onze filosofische en politieke, religieuse en sociale verschillen en negatieve emoties overwinnen...alle negatieve dingen uit het verleden moeten we vergeten en vergeven...we moeten ons focussen op het heden en het goede voor de toekomst willen.

Stof en geest zijn altijd één geweest. De materie was energie en energie wil altijd de mogelijkheid tot schepping en evolutie. Zelfs als energie zichzel vernietigt of men ze vernietigt, verkrijgt men alleen een verandering in energie. 'De zin van het leven' is iets dat altijd bestaan heeft.

De reis van natuur naar kultuur is heel lang geweest. De stof bevat energie die de ontwikkelnig van meer spiritualiteit mogelijk heeft gemaakt...de oorspronkelijke stof was altijd de totaliteit van verzamelde geestelijke energie tussen twee big-bangs in. De eerste zin van het leven is altijd de groei van spirituele energie geweest. Al die krachten zoals temperaturen, afstanden, snelheid, druk en tijd...al de bewegingen van atomen en cellen...het diende altijd de groei van spirituele enrgie. Dat is altijd zo geweest. Onze ziel is niet alleen samengesteld uit de elektronen van onze cellen in onze hersenen maar ook uit de atomen van onze andere cellen en is verbonden met de geest van het universum. Al onze cellen hebben een specifieke funktie en bewustzijn die een dag als de ziel zich uit het lichaam begeeft, overgaat in het geestelijk geheel.

De vraag 'wie zijn we' kan worden beantwoordt met 'vanwaar komen we'.

Deze vraag is niet alleenlijk een monopolie van de religie. 'Religie' komt van het woord 'verbinden', 'relier', 'combination'. De verbinding tussen wetenschap en filosofie, politiek en psychologie, helpt ons beter te begrijpen wat de eigenlijke zin van het leven is. Het 'geloof' basseert zich zowel op een eerlijke glimlach (straling) als op goed gekozen woorden (geluid) als op muziek of alles wat je met je handen aan de aarde verandert...het antwoord naar de zin van het leven is niet alleen intelektueel te geven, bedoel ik maar.

In feite zijn diegenen die zich afvragen of er een God bestaat teveel met de volgende vraag bezig : 'bestaat er een energie met minder of meer of dezelfde soort bewustzijn, die heel de evolutie niet heeft nodig gehad om onze graad van bewustzijn te bereiken'. Welk een energie is er vóór een big-bang aanwezig...de verrijkte energie van een vorige big-bang-cyclus, van ontploffing tot en met weer in één punt samenkomen...of altijd dezelfde uitgangspositieënergie ? In beide gevallen is 'God' steeds opnieuw de herverzamelde of aangegroeide energie, noem het bewustzijn, na één big-bang-cyclus als het universum of een deel ervan, weer ineenstuikt tot één punt met onhoudbare druk.

Het ziet er dus naar uit dat de eeuwige schepping van energie altijd herbegint met niet niets of niemand te willen zijn. Dat wil ook zeggen dat indien iemand sterft iemand ook een nog stoffelijke geestesvorm aanneemt...of moeten we 'behoudt' zeggen (?)... een vorm waarvan we nog niet veel weten...al weten we al veel over 'straling'. Straling is dus de originele vorm van de ontwikkeling van het begin en einde van het leven. Straling is de originele vorm van alle combinaties van vormen die energie kan aannemen en die zich tussen al wat er tussen twee big-bangs gebeurt verzamelt voor een volgende ronde. Misschien wil die straling altijd weer iets op een hoger nivo beginnen of gewoonweg opnieuw beginnen en andere ingebouwde toevallen of voorbestemmingen om ondoorgrondelijke redenen weer een kans geven. Wat mensen dus 'god' noemen is eigenlijk het verlangen naar meer en meer bewustzijn. Zijn het Einstein en anderen en hun boeken en erfenis die me dat doen concluderen...of was het hun straling die me naar deze besluiten leiden ? Wie weet ?

Beter dan onszelf op te delen tussen klassieke godsgelovigen en new agers en 'ongelovigen' (die ook in iets geloven, want 'niets' bestaat niet...beter dus dan ons op te delen in talloze opsplitsingen en hun onderverdelingen, ware het van met de praktische dingen om de wereld beter te maken een serieuse aanvang te nemen.

Waarom hebben we nog geen politiek systeem ontwikkeld dat onwetendheid, oorlog en armoede, honger en werkeloosheid, zinloosheid...overbodig maakt ? Waarom brengen menselijke relaties nog altijd zoveel angst en pijn met zich mee ? In één vraag gesteld : ' waarom heeft de mens nog altijd zoveel problemen met woorden als 'god, geld, geschiedenis, dood of waarden als vriendschap, familie, verlangen...' ? Ik denk dat dat voor een stuk komt omdat we er zich al voor de ejaculatie een heel bewuste strijd tussen de genen voortdoet... een strijd die leidt tot het aangaan van koalities van genen...alsof ons verleden het heden constant in de toekomst wil vertegenwoordigt zien...niet zonder 'betekenis' wil worden...maar altijd de lessen wil leren die nog niet geleerd werden. Daarom lopen wij hier rond en zijn we zoals we zijn.

tot slot : mooie muziek en beelden :  http://www.youtube.com/watch?v=qDZeZVyzB_8 

Andere essays dan diegene die hier gepubliceerd zijn (bijvoorbeeld 29.doodongewoon, over een wel aparte ervaring), kan U vinden op http://users.skynet.be/octo onder philosophy , met naar het einde toe een aantal Engelse en Franse vertalingen van bepaalde essays

 

17:41 Gepost door combination in filosofische essays | Permalink | Commentaren (0) | Tags: reincarnation, other, aproach |  Facebook |