21-01-10

God zij dank,'God',dat zijn de anderen !

DSCN0268

De anderen.

Zovelen gelinkt, zoveel te zeggen, onvoldoende gehoord.

Laat ze nu zelf maar spreken.

Vrienden, vriendinnen ,zijn-en haar-dimmensies, kenissen, regeerders,onderdanen. Knikkers.

De anderen.

Door sommigen verwekt, anderen door jezelf. Familie.

De anderen.

Hun pijnen, frustraties, gloed en willen weten,

dan weer niet.

De anderen.

Hun kwaaltjes, hun pillen hun ouder worden.

Hoelang valt 'dood' eigenlijk buiten te houden ?

De anderen,

het beste in hen zelf dat zo verblijden kan.

Hun aanvullingen, nodig als brood, onuitstaanbaar soms.

De anderen.

Wij, hebben alleen ons eigen gezeldschap in feite.

Reizigers doorheen al zo lang en soms teveel, telkens overwonnen.

De anderen,

wijsheid, fijngevoeligheid met onaf verweven.

De anderen,

gedomineerd door de ideologie van de produktie om de winst.

De anderen,

 opgedeeld in kasten die mekaar leerden mijden.

De anderen 

die mekaar dan toch weer opzoeken en vinden voor iets grootser.

Solidariteit, uitwisseling van menselijke gevoelens, samen perfektie.

De anderen,

zieleroerselen, verhalen verdrongen en opduikend.

De anderen,

mekaars sadisten, masochistisch bij wijlen.

De anderen,

werktuigen der evolutie naar meer bewustzijn.

Met Mekaar geduld en bergen en  ravijnen en vlakten van liefde lerend. Inzichten, te weinig van belang,bang.

De anderen,

de stilte van het parcours meer of minder genegen dan het lawaai in het zijn.

Een Teveel of Te weinig, opvullen en aanvullen met niets. Het niets, de grootste duivel...telkens weer verjaagd door om het even wat van...zin. Zijn.

De anderen,

kwelduivels en engelen in hun enige, menselijke gedaante.

De anderen,

geven en nemen, vergeven en van doorgaan tot stoppen, veranderen.

De anderen.

octo 07/07/2009 dinsdag, bij  weinig zon-ochtendgloren

 

17:13 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: god, datzijndeanderen |  Facebook |

05-01-10

'Religie', niks met 'god' of 'duivel' te maken

Religie is niet 'godsdienst'. Godsdienst is een poging om via het denkbeeld van een 'superwezen' een aantal waarden vanuit verschillende, gedeeltelijk gelijklopende invalshoeken te benaderen. Dat leverde bijwijlen al eens heel aardige, bijwijlen vage, soms imperialistische teksten op. Religie komt echter van het woord 'verbinden' (relier). Wie de filosofie achter het wetenschappelijke geleidelijk begint te snappen en uit een aantal ervaringen zijn of haar bevindingen met het psychologische en sociale weet te verbinden, kan zich inderdaad een 'religieus' mens noemen, of men zich al of niet door het woordje 'atheïst' laat verwarren of niet.

De echte reden van 'ontstaan' is het ontsnappen aan 'zinloosheid'. Neem nu de big-bang, in feite is die een gevolg van het feit dat kleiner of gelijk aan 'nul' niet wil, niet kan bestaan. Onder teveel druk spat een oude toestand uiteen en de deelelementen beginnen aan iets op het vorige gebaseerde 'nieuw'. Straling is ouder dan het atoom, de molecule en de cel en als wij het begeven blijven er naast de mineralen, de vloeistoffen,enzomeer ook nog wel straling bestaan. Wat er mee gebeurdt, hoe straling zich voelt, of straling nog meerdere talen spreekt...de antwoorden daarop laat ik Uw leven lang over aan Uw verbeelding. 

U gelooft er niet in ? Straling, er zijn meerdere soorten. Straling, dat zijn niet alleen de radiogolven waarmee uw stem zich per gsm verplaatst. Misschien is het zelfs de kracht in en buiten Uw eigen, om door te gaan met hetgeen U in Uw leven als zinnig ervaart.  Vroeger aanriep men de voorvaderen, voordat men aan het fenomeen 'god' toe was. We zullen nooit juist 'weten' hoe die dingen in mekaar zitten, maar vanuit je eigen vragen om kracht om positieve dingen aan te kunnen heeft vaak een gunstige energetische werking omdat het mensen in beweging zetten kan. Geloven in het sterkere in jezelf en anderen, voorkomt veel nefaste evoluties die dan toch altijd weer het stadium van een onvermijdelijke (?) omweg doormoeten om bij een hoger begrip van bepaalde situaties te geraken. 

Net zoals een aantal politieke visies ons een aantal alternatieven voorschotelen, zo verklaren de richtingen van wat men doorgaans 'new age' is gaan noemen, het leven op basis van een aantal vooronderstellingen die qua rationaliteit nauw bij de soms heel onwaarschijnlijke van de godsdiensten aanleunen.  Waar het uiteindelijk in de politiek om zou moeten gaan, is dat iedereen op een ecologische manier recht krijgt op zijn basisbehoeften zodat 'persoonlijke ontplooing' en cultuur veel meer kansen krijgt dan dit nu het geval is.  Wat het spirituele betreft is het de bedoeling dat men erachter komt met welke problemen de 'voorouders' op persoonlijk vlak worstelden, welk een wezen je als anti-these van het vorige, zelf vanuit die invalshoek vertegenwoordigt en in welke mate diegenen na jouw de synthese van al deze gevoelens en beslisingen zijn. Is niet iedereen een soort tegenspeler van mekaar ? Tegenspelers moet men leren waarderen voor hetgeen zij vertegenwoordigen, zich eraan ergeren is maar een fase waardoor je heen moet...al duikt die fase natuurlijk regelmatig terug op en is ze vaak op de achtergrond aanwezig, het leven wil ons vanuit deze interakties iets leren. Het 'leven', de tegenpool van het 'zinloze'.

Sommigen denken eraan te kunnen ontsnappen en stappen eruit,uit dat leven; hetgeen in bijna alle gevallen die men bestudeerde of zelf meemaakte nu niet bepaald verantwoordelijk te noemen viel. Afgezien van het materiële, laat je dan een aantal onafgewerkte dingen met  mensen achter...en daar gaat het leven vooral om. Vaak laat je dan een spoor van depressiviteit achter, aangevuld door de natuur of de chemie die mensen er dan weer bovenop moet krijgen. Zonder de inbreng van andere 'mensen' echter, kan iets niet volledig 'helen'. Het komt spijtig genoeg in sommige of gelukkig maar in andere gevallen, nogal eens voor dat mensen té goed door hebben hoe hun leven en dat van anderen in mekaar zit. Je kan opdrachten aanvaarden...en dan moet je er echt voor gaan...of je kan afhaken...omdat je weet tot waar je draagkracht en daadkracht reikt. Belandt je na het afhaken herhaaldelijk weer in dezelfde soort situaties...waar je uiteindelijk niet de minste vorm van voldoening van hebt; kan je al wel eens de neiging hebben om het leven als zich herhalende vorm van kwelling te gaan zien. Je kan daar alleen aan ontsnappen, door je eigen weg te vinden en aanvaarden en te volgen en vooral door voor alles je tijd te nemen. Onrust is een slechte raadgever bovendien. In het licht van het wetenschappelijke wiel der eeuwigheid, hebben we tijd zat...maar ...rust, waar vindt je die...octo 4/07/2009 zaterdag

18:29 Gepost door combination in filosofische essays | Permalink | Commentaren (0) | Tags: god, religie, zonder |  Facebook |