totaalwerk blogfilosoof :



   acht boekdelen, in totaal 1944+ bladzijden

vervolg in Nederlands    http://diepzinnigletterzetten.skynetblogs.be 


continuation in English  http://7internationalblogs.skynetblogs.be /  

but the newest on : http://filoview-art.skynetblogs.be/


When everything you wanted to write about life, has been written.

When everything you wanted to speak about, has been said.

When you’ve experienced all about love and hate.

When you’ve tried everything to influence the battle for power.

Then you realise you’ve only touched the mechanisms,

even dough you added a lot of undiscovered things.

Then you feel that even only in trying, you changed things,

while the negative tensions kept on giving life to the positive.

Then, when absolute calm is restored, you hear your inner voice again.

What was and is IT (she-he?) always talking about ?

Then you start wondering, why did it made you feel heavenly,

why did in some periods, it made you confuse ?

Could it be that matter and mechanisms are one thing

and the energy that makes that energy travel …an other ?

Could it be that matter or mechanisms also can make sick

and do so because the original real strength must recover ?

Could it be that real strength is always beiing challenged

and must descend in to where the changement is due to come from ?

Oh purest voice of sensitivity

let your part of wind blow, your part of matter glow,

your part of the water rise, your part of light inspire,

so I’ll know what to write in a new way;

because the sky, aswell as other matter, is full of hidden energy

Oh dearest desteny, show me the narow pad

between rationality and the inner voices of intuition,

show me which seeds where to plant

so I and we can act more then as one

because thruth otherwise causes to much suffering.

While travelling on the narrow pad

the contact with the past and future voices of nature

came back again from beiing lost

in every period of your life , that you weren’t an honnest child any more.

When you aren’t an honnest child any more, in fact you fall a sleep.

Falling asleep is not knowing where you really are.

Sleeping also is necessary, but while you’re awake,

try to have the wisdom of an honnest child.


To everyone, who is open for ‘it’

To those who keep on loving life.

To those who know that nothing can exist without a known or unknown form of energy.

To tose who know that emptiness cannot exist, but realizes that one can create a kind of emptiness in one’ s life.

To all who did not follow the principle of ‘divide and rule’.

To all who in their existence, discover all kinds of evolutions towards more consciousness and sense.

To all those who are aware that progress must be used to make a better world.

To those who, starting from realities like the sciences and deeply analyzed feelings, discover the art of observing in another way.

To those who try to communicate this inner communication in many ways in daily life, in art and so on.

To those who in doing so, remain stable by making a difference between the real and the false.

To those who understand that also the simple minded can stimulate ones growing consciousness, not only the intellectuals can help someone understanding all the keys of the complexity of life.

To those who see the relation between the positive and negative things that happen in individual lives and in collective history, on a personal and collective base.

To those who understand that good things are trying to reach us by means of reading, pronouncing and interpretation words.

Too those who know that thinking about their own lives is interconnected with the lives of others and with thinking about the world and the universe as a totality.

To those who, maybe with interruption, but constantly work to better the quality of communication around themselves.

To those who understand that all the precedent will end in a new way of communicating with oneself and others.

To those who realize that controlling the dynamic behind the personal lives of their own, interacting with those of others, (from the smallest units to global society), is in a way a new form of art. (but loving life remains the greatest art).

It is an art that starts from a healthy inner communication with oneself.

 To those who know that the individual and collective consciousness lead to higher degrees of consciousness and open the way to a better world (quantitative but surely qualitative).

To those who know that unsocial attitudes and behavior are a real political treat.

To those who are aware that everything and everybody evolves towards the best circumstances can offer it, him or her.

To those who know that clinging to the negative parts of all kinds of heritages can influence situations badly on a small or larger scale.

To those who understand all this, but cannot express it yet in this way, sometimes they are closer to it than the ones who do.

To those who are involved with these kind of things and matter and feelings, because they cannot do otherwise any more. To those who understand the true meaning of the word ‘freedom’.

To those who from within themselves and together with others, want to really reach matureness as a human being.

To those who in a positive and even in a negative way, have contributed to our ‘understanding’ and there for ‘consciousness’, from the early cave men to all the ones who contributed to our cultural heritage.

To all those who know that money alone does not buy happiness and understands it’s role still is one of teaching people a lot about themselves.

To put it briefly : loving life is the greatest art, inner communication and communication in a new way, the greatest art.



They said he would send us the holy spirit In many ways I tried to approach an number of fundamental things. The creation of cosmos due to the fact that something smaller or equal to nothing cannot exist. When meaningless is approached, pressure mounts and like the big bang explodes. That’s why everything has a meaning. Nihilism is a contradiction. Sense could not be stopped. The voyage from radiation towards the first atom and cell and from then onwards towards us, the creation of the unique circumstances where this could happen, no, no lucky coincidence. Everything serves a purpose and nothing wants to become or can become meaningless. That’s why society is in evolution, trying to move away from the decadence of the worn out, towards more fulfillment in the new end. It might be a possibility that we do not take our chance and make a happy end of it all during this big bang cycle…just like we as individual, emotional beings sometimes desire to have more than one life to get the complete picture of who we are. I contributed a lot of essays to raise enthusiasm about these things (mainly in Dutch). All objective philosophical questions can be solved with science and history and you can find a lot of wonder and joie in it…a pity few people try.


The subjective site of it all, the psychological reasons, the making sense of it all…well, one needs more to try to understand it and bring it over…by life itself and by culture, one can succeed. But still a lot of ‘the holy spirit’ of it all becomes clear by those strange kind of special energy, of ‘intuition’-like features…which aren’t as much a mystery, but a kind of energy that can trick you, but you cannot trick it back. This is no appeal to push logic and reason aside when one is dealing with rather sometimes irrational things as life and dead. One’s life is interconnected with others and sometimes it is not so easy to understand ‘why this is all happening to us’. There’s a structure in everything from a cell to an apple, and you name it. A lot has been invested to make life possible. We see and hear…and so on and still we manage to feel unhappy. We have a problem with considering all those beautiful things in nature as a unity, as seeing it as a part of us, part of the same adventure. Our sun is 5 billion years old and within another 5 billion years it will be over. Just a little more a dark spot in the milky way. Even the universe starts over and over again, like a day follows night…so, what are we afraid of…of death????


We often get to depressed to feel good. We cannot afford to pity ourselves or others…we must purchase our inner strength in a way that we do not bother others to much. Good will is of essence, but can put you in a lot of trouble…and in times of trouble one often must persist, alone if necessary, to be able to understand afterwards why you had to go through the whole process. Often the answer is that it was because it was necessary to play a positive role in the life of others…but often in another way, by other means. You can long for compassion, comfort in certain periods in your life. But it’s better to rest and think things over and get a hold of yourself. To try to find out what you really are good in and act. There is a lot where one can be good in : let those who know how to offer compassion, compassionate, let the writers write, let the workers work instead of putting them without a job or taking too much of teir time for educating the philosophical part of themselves. Find joy. Do not be greedy, jealous or do not be bothered with other kinds of fear. Venin starts with thinking that you are beautiful and you miss a lot…whilst ignoring true beauty…the fruit of contemplation. We were put on a wonderful stage and we still don’t understand why…how can we take real pleasure in it, not understanding the whole picture ? Insight dictates our live, but we often fail to see. It can take quite a while before one has experienced all from every side to get the whole picture. Do good.


the 12 commandements




develop the stronger part in yourself




search for objective knowledge




overcome your negative emotions




do your part of the work




take the time for silence and nature




money was a means of, not a purpose




discover the true meaning of faith and faithfulness




don’t life only for working for money




too much consumption spoils yourself




discover the symbolism of the meaning of life




life brings you closer to the hart of life : separating sense from nonsense









They all have their own problems, not only because of their own history and their own nature, experiences and decisions. But they should be aware of leading a good life. Not only for themselves, but everyone they are connected with in many ways. People are connected telepathically and they have an influence on each other both in a spoken, sense and by their thoughts and feelings. They inherited some problems to overcome, but they often repeat some mistakes of the past, without overcoming them and then they get stuck with their lives or society.


Each individual has a certain degree of masculinity and femininity. The difference can be big. It is not the purpose of being alive that one’s aim is to dominate another person, using too much masculinity in oneself if one is a woman, neither too much femininity to letting oneself be dominated, if one is a man.


There is a lot of insanity in the world, both politically and on a personal level. But there is lot of progress being made and an enormous part of joy as well.










15:55 Gepost door combination in algemeen, gedichten, spiritualiteit essays | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |


archieven blog per thema,maand,woordkeuze,tags

IMG_1031.JPGfiloview pictures



dichtblog geboren xy digits,lengte?ouderdom!

filoview pictures  : zie je het in het voorjaar gezaagde hout dat in de kachel brandt, tegen het killig natte van naherfst ?IMG_0702.JPG                           http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/


01:38 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |


Pace In Mundo. Pace por PIM.

Pace Im Mundo.  Pace por PIM.
vrede zij haar, in vrede is ze, in vrede heeft ze geleefd
ondanks oorlog en andere onvrede, die toch maar schijn zijn,
ver weg van het eigenlijke wezen in ons dat oneindig is
als jongen stond ik achter haar winkeltoog
vond dat de blauwe adertjes in haar wangen haar leuk stonden
zij en Pros, in kalm begrip voor mekaar verder door het leven na de oorlog
ze kon zo nauwgezet bewegen en gaf ook een eigen draai aan haar woorden
volgens mij was relativeren haar ook niet vreemd
zoveel mogelijk alles in de minne regelen ook niet
aandacht hebben voor wat iemand vertelde en niet te nieuwsgierig willen zijn
maar gewoon simpel wat aanwezigheid delen
naar de dorpelingen en de klanten toe
zeer zeker ook naar de familie
niets dramatiserend waarschijnlijk,
wetend dat bij elke nieuwe ontwikkeling
het nakomelingsschap na haar versterkt doorstapte, doorstapt
de laatste volle maan van haar 100jarig leven net niet gehaald,
de dimensie die ze nu verdiend betrad, maakt dat wel ruimschoots goed
haar laatste kwinkslag naar ons toe misschien,
niet de 100, de cijfers, maar de waarden tellen
de mens, eenieder met zijn eigen taken, wegen, middelen, tesamen ,afzonderlijk
oh zachtheid die van jullie kwam weg te glijden
jullie zullen ze wel herkennen als het bittere nu en dan het zoete nodig heeft
dan landt als de duiven op haar dak van vroeger , zo nu en dan zo'n zalig gevoel
als van haar vredige foto in de krant
innige deelneming tijdens deze dagen van overgangkelijkheid naar onvergankelijkheid

13:12 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: overlijdensgedicht, woorden, heengaan |  Facebook |


Zwerven over de grenzen


Zweven. Zwerven.

Zweven kan altijd maar even.

Wat je aan info in je genen erfde bindt je.

Verliefd.  Ver lied.

Gedreven door projecties van illusies met een functie.

Die je veelal later eerst snapt.

Uitkomen bij het haalbare heden, haalbaarheden.

Beloften. Bevallen.

Veel uitwisselling, veel beloven.

Een nieuw leven uit twee, zonder dat beiden uitdoven.

Oudersstrijd, Ouderoase of Ont-ontmoeten.

Onbegrepen tegenstand, verwarring bij de nazaten.

Dan op weg uit het harnas van 1+1 = 2,nee =3 én 1

Anima.  Animo.

Altijd op zoek naar de oorspronkelijke sterkte van 1+1=1

Geen plaats voor schizofrenie, maar integratie.

Het plusje op zijn minnend zijn.

Er mag altijd een ietsje of meer van het andere overwegen,

samen blijft alles één.

Uitwerken. Uitkomst.

Alles en iedereen met mekaar.

En in jezelve.

Omdat uiteindelijk niet bestaat blijft alles groeien.




19:19 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwerven, grenzen |  Facebook |


Is dat geloof oh kerkske ?



Kerkske,kerkske uit een willekeurig dorp of stad.

Kerkske,kerkske of synagoogje of moskeetje...enzomeer

Allen achter een leer door het leven...én, of doorleefd ?

Altijd zwijgen wij en beämen,durven al eens zingen.

Hij groot, wij altijd klein en zondig van de start.

Evenwichten zoeken niet altijd langs straffen&belonen.

Geloven haal je niet alleen uit teksten,

meer uit de samenhang van levens in én evolutie.


Kerkske, kerkske, heb je al een alternatief klaar...

een soort andere taal,mag literair zijn,maar geen fictie.

De beste wijze spreuken van nu en vroeger,ook op 't net

Begrijpelijk dat mensen graag eens samenkomen.

Niet om te kopen of vergaderen met menig doel.

In samenhorigheid woorden delen met gevoel.

Reageren hoeft niet, mag. 


Kerkske, kerkske heb je ook een mening over al die soorten onrecht.

Of blijf je zoals de meeste journalisten, zwijgen zonder mening, organisatie, aktie ?

Uw jeugd, loopt ze niet al na de communiefeesten weg ?

Uw gezinnen, wordt er ook breder over liefde gepraat ?

Uw ouderen, weten zij dat straling iets van eeuwig is ? 






18:15 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geloof, moderne, liturgie |  Facebook |


Bewust Leven. Gastdichter

'het teken' en 'wie is het die jij bent ?'



ps. geen aanhanger van linken naar de mediums




18:39 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bewust, leven |  Facebook |


Zingen in de oude kerk


De jeugdige juffen hadden het voor mekaar gekregen.

In hun zoeken naar nieuwe wegen.

Verzamelden ze tientalle jonge mensjes rond een lied.

"Jij zelf bent waarlijk een wonder".

Uit volle borstjes en met veel geloof zongen ze mee.

Op gitaartonen werd de oude kerk voor hun een fee.

Net op de dag dat het hoofd van de oude kerk

de godsdienstleraren in de pers onder hun voeten gaf,

bewezen ze met zijn allen dat geloof het nog niet begaf.

Zelfs Christus zou niet willen dat niet alle tijd aan zijn wedervaren wordt besteed...

het gaat er om om hoe je zelf je leven met anderen besteedt...


11:51 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: godsdienstonderwijs, kerk, innovatie |  Facebook |


Zijn en weten.

zijn-weten en voelen op de manier zoals Boudewijn in het lied hierboven 'het land van koning Jan-(bron youtube)


Straling, oorsprong, oerzijn van het atoom.

Atoom, bouwsteen van moleculen,

in de ruimte op weg naar planeten worden,

fysica, de vader van de chemie.

De biowereld werd geboren,

cellen leerde de basisregel van het leven : delen.

Ons vroegere zijn, dat ook nu nog doorleeft, leerde organisme, lichaam worden.

Uit de soorten kwamen ook wij.

De denkwereld probeerde het allemaal te vatten,

niet alle puzzelstukjes waren daarvoor ontdekt.

Religies claimden dé waarheid.

Legden de wereld der levenden, de zielenwereld uit.

De kunstwereld probeerde het via andere vormen.

Het innerlijke van de mens, oog van al die lagen.

De Geesteswereld sluit de kring...straling


14:29 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zijn, weten |  Facebook |


Dichter bij de ziel in notedop.


Oh ja, dichter bij de ziel, heeft met ervaring, kennis en inzicht te maken...maar meer nog met innerlijke rust.

Met weten wie de geesten waren, in de zin van dat ze de wortels van de zielen van nu zijn.

Soms valt een vrucht van een boom en begint zijn eigen vertakking, soms schieten oude wortels boom.

Maar 't is de eenheid die alles verder stromen doet...al wat dagelijks moet worden begrepen tegemoet.

't Leven is niet moeilijk te begrijpen, van straling tot cel en van sterven naar straling.

Pas met menselijke relaties worden dingen al eens ingewikkelder, tijdens de reis van de schaduwkanten naar hun betrachting, het licht...de innerlijke rust. 

16:33 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: innerlijke, rust, groei, geesten, zielen |  Facebook |


Je ziel zit ook bij wie je ze geeft.

Je ziel zit ook bij wie je ze gaf,geeft,zult geven

Wie ben ik ?

Heb je er al een idee over ?

Een samenstelling van vergane zielen .

Waarin je echte eigenheid moet domineren.

Wie gaf je je ziel ?

Je ziel

Een deel ervan om laten in te werken met een doel.

Dat ook die andere als aanvulling zocht.

Van wie kreeg je ook een belangrijk stuk ?

Aan wie wil ze ook biologisch doorgeven ?

Van wie kregen we ze ?

Welke zijn , over één leven heen, de rode en blauwe draden in de levensverhalen ?

Midden het economische, dat andere verhaal.

Over wat eigenlijk die andere zinnen van 't leven zijn ?

Menselijkheid leren beleven, doorgeven.

Niet buigen voor de pijn.

Angst met moed doorstaan, verslaan.

Nooit meer panikeren...of zo weinig mogelijk

Je ziel zit ook bij van wie je ze kreeg,

dead or alive...nee...alive.


16:40 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ziel, krijgen, geven |  Facebook |


De Geluks-draad.


De Geluks-draad. Fil -o -so- vie

De zon schemert al door de hoogste kruinen met uitzicht op het Oosten.

Mensen overal aanvaarden de nieuwe dag in dank of tegen hun goesting.

Om ’s avonds weer bewust te kunnen zeggen, ‘het is volbracht’.

Het er tamelijk goed van af gebracht hebben  is al dik in orde.

Een dag is als een bloedstaal, het hele leven zit er in.

Het kleinste haar, de kleinste cel kan vertellen hoe gelukkig we ons voelen.

Daar draait het toch om, denken we zo af en toe wel eens van tussen teveel

Ach, we weten het wel, het leven lijkt soms wel mooier te kunnen zijn.

Welke opdrachten heeft het voor ons persoonlijk, buiten ‘t economische om ?

Nee, we zijn geen robotten en veel meer sociaal dan we beseffen en toelaten.

Maar het meer dan sociale, het persoonlijke, de originele waarde.

De aan eenieder eigen warmte dat van iemand uitgaat,meer en dan weer minder.

Het verliefd worden en het gekwetst zijn overwinnen.

Doorgaan, niet alleen omwille van de kinderen, tegenstellingen vullen aan.

Tegenstellingen worden soms ook ECHT onhoudbaar zwaar natuurlijk.

Een emmer water bij de wijn kan niet meer en wijnranken kunnen verdorren.

Het geluk heeft al een hele lange voorgeschiedenis.

Het was er altijd al, is er vandaag tussendoor echt weer.

Gewoon leren doorheen alles wat het geluk verduisterd durven kijken.

Een kwestie van veel geduld soms, kennis, wijsheid van jaren.

Een mooier doel dan de wijsheid is er niet.

Zij is het ware geluk, met eeuwige ontwikkelingen als reden.

Al het andere zijn haar cellen, het decor en de personages zijn wij.

Maar pas wat het stuk in zijn geheel ons wil vertellen…

Maakt ons bij momenten echt vrij, licht en gelukkig.

Omdat we het op de duur zo lang mogelijk zouden snappen.

Bestaat het leven uit vele kleine en grote stappen, trappen, grappen.

Iedere dag een niet over te slagen etappe.

Al komen we met uren vertraging aan, daar zal het niet om gaan.

We moeten er ons gewoon met al onze talenten zien door te slaan.

Santé. A le Bonheur, niet alleen mannelijk, wijsheid niet alleen vrouwelijk.

Drink de dag maar op zonder teveel kibbelen.

Fil o (so)vie  Draad van leven.


Oc 12/05/2009

18:36 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluksdraad |  Facebook |


de Essentie


filoview pictures : in elke activiteit ligt een bepaalde essentie verscholen, zoals de eenvoud en rust die de kunsten van een zeer aan te bevelen schilder in deze hoek wisten te brengen

de Essentie

M'n kat kijkt weer zo van 'ik weet het toch altijd beter'.

M'n hond komt weer kwispelend op me af, vanuit z'n zetel.

Wat is alles toch zo mooi simpel soms.

Zoals gedichten of gesprekken met jezelf niet om te publiceren,                         

zelfs niet om voor te dragen...kunnen zijn.

Gewoon wat geluk dat je met je mee mag dragen.

Onmogelijk daarna te willen uitleggen hoe dat eigenlijk kwam.

Hoe zinnen tot stand kwamen.

Na het ontwaken, de geest die een aantal beelden enzo... zomaar verbond...

in het warme ochtendbed begon te hersenspinnen.

Sta je dan niet op en laat je de inkt niet stromen;

verzwind de muze weer, verblind door de problemen van de nieuwe dag.

het leven, één lang gedicht,

onderbroken door het verhaal van het dagelijkse leven.

Vol mensen en dingen die je dat 'meer dan er is'-gevoel aangeven.

Die sferen die zorgen voor de tonen, de letters, de woorden...

en dan het geestelijke klaarkomen...lijk honingrasters honing omzoomd.

Ik ben er zeker van...dat als we sterven...

we alle zulk een dingen van onszelf gaan erven.
Erven...nerven...tot in het oneindige door woorden en beelden vertakt.

21:37 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: essentie, gedicht |  Facebook |


Het verdriet om zijn broer.


Hij werkt in weer en wind tussen de fruitbomen.

Klein, breed, werkershanden aan zijn lijf.

Plant bomen op de akkers van voordien.

Zet er staken, spant er draad en snoeit.

Geniet van de bloesems, dunt om te laten dikken.

Besproeit, bemest, maait en dan de boekhouding nog.

Tussen de bedrijven rondom 't Boeckhout.

Plukt en stockeert en koelt zijn opbrengst.

Kisten klaarmaken voor transport, sorteren.

Vervoer naar de veiling.

Familie mobiliseren als broodnodige hulp.

Hij praat op een hele zachte stille toon,

warm contrast met zijn ruwe uiterlijk.

Plots zie ik hem staan naast de open kist van zijn broer.

Met tranen in zijn ogen.

Nee, niemand verdient zo lang vechten tegen een vreselijke ziekte.

Waar zijn die ravottende jongens van vroeger ?

Naasten kunnen ze de droeve dingen van zich afzetten ?

Echt slijten doen ze niet.

Dichter bij de ziel komen doet soms té pijn.

Op andere momenten kan het heerlijk zijn.


17:15 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rouw |  Facebook |


Zanguur of klaagmuur.Zoetzuur gedicht.


een gedicht als gast vandaag

Zanguur of klaagmuur—intens gedicht

 Te zoet, te zuur.

Te veel, te weinig; suiker, maagzuur,zanguur,klaagmuur.

Niet  weerbaar, niet begripvol genoeg.                         

Te veel, te weinig ondergaan,onderdaan,on-gedaan.

Te weinig, te veel ongedaan gemaakt.  

Te hoog, te laag gemikt, doodgeknuffeld, verstikt. 

Te diep, niet diep genoeg gedraven, doorgedraven.

Te veel, te weing gezweefd, gestreefd.

Te veel, te weinig gebleven, te snel, te laat vertrokken.

Niet genoeg, te weinig,het juiste, het verkeerde verteld.

Te vlug, te laat,juiste, verkeerde conclusies getrokken.

Te veel, weinig, de juiste,de verkeerde derden betrokken

Niet genoeg, onvoldoende geschrokken, teruggetrokken,

Te vroeg, te laat, beter niet, beter wel teruggekeerd.

Te veel energie, te weinig en met tijd van 't zelfde.

Te veel euforie,beknelling, bevrijding, wijding,ontwijding

Te veel, te weinig gemeden, opgezocht,windstilte,tocht.

Te veel, te weinig positief, negatief, balans,kans.

Gesukkel, hoogten, laagten.

Perfekt voorspelbaar evenwicht ?

Of onvermijdelijke leerschool ?


21:07 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedicht, essentie, relaties |  Facebook |


Korte Mensenschetsjes

competitie onder mannen

met vier hebben we erachter gezeten, één de overMinning behaald

ondertussen is dit door het woord Ex al ingehaald                                             


paula's eetchalet

ze leeft voor haar keuken

ze vindt het spijtig

moderne vrouwen met hele grote keukens

die er zo weinig in koken

ze vindt dat een deel van de jeugd

afmoet van slechte manieren

soms deelt ze zelfs een mot uit

aan een dronken schavuit

die ze dan tot tweemaal toe verdere toegang ontzegt

die dan weet dat ze gelijk heeft en niet meer verslecht


man met varkenshartklep

83 is hij, 25 jaar geleden geopereerd

mijmert nog wat over het verleden

als je hem er zelf naar vraagt

Brengt toch nog dingen

zelfs soms aan,

hoe het hem in dit of dat is vergaan


de inmiddels oude koster

op de dag dat de laatste oorlogsweduwe werd begraven

samen op het pad naar de kerk

met het kruis voor het eerste slachtoffer van de tweede oorlog

zijn vader en mijn grootvader, samen dezelfde dag

al bijna 40 jaar begraven

komen en gaan

voltooien wat de genen van vorige levenden

niet hebben begrepen, afgemaakt of gedaan

we zijn een genetisch psychologisch zielegevolg

altijd weer met onze tegenspelers geconfronteerd

omdat allen de inhoud van 'zin'  en 'rust' zouden begrijpen


16:50 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: korte, mensenschetsen |  Facebook |


Winters Openblogweekend Sociale Poëzie

winters openblogweekend n.a.v.

88 888 ste bezoeker op http://filosofischverzet.skynetblog.be

octo viert met sociale poetry

11:55 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: socialepoezie |  Facebook |


God zij dank,'God',dat zijn de anderen !


De anderen.

Zovelen gelinkt, zoveel te zeggen, onvoldoende gehoord.

Laat ze nu zelf maar spreken.

Vrienden, vriendinnen ,zijn-en haar-dimmensies, kenissen, regeerders,onderdanen. Knikkers.

De anderen.

Door sommigen verwekt, anderen door jezelf. Familie.

De anderen.

Hun pijnen, frustraties, gloed en willen weten,

dan weer niet.

De anderen.

Hun kwaaltjes, hun pillen hun ouder worden.

Hoelang valt 'dood' eigenlijk buiten te houden ?

De anderen,

het beste in hen zelf dat zo verblijden kan.

Hun aanvullingen, nodig als brood, onuitstaanbaar soms.

De anderen.

Wij, hebben alleen ons eigen gezeldschap in feite.

Reizigers doorheen al zo lang en soms teveel, telkens overwonnen.

De anderen,

wijsheid, fijngevoeligheid met onaf verweven.

De anderen,

gedomineerd door de ideologie van de produktie om de winst.

De anderen,

 opgedeeld in kasten die mekaar leerden mijden.

De anderen 

die mekaar dan toch weer opzoeken en vinden voor iets grootser.

Solidariteit, uitwisseling van menselijke gevoelens, samen perfektie.

De anderen,

zieleroerselen, verhalen verdrongen en opduikend.

De anderen,

mekaars sadisten, masochistisch bij wijlen.

De anderen,

werktuigen der evolutie naar meer bewustzijn.

Met Mekaar geduld en bergen en  ravijnen en vlakten van liefde lerend. Inzichten, te weinig van belang,bang.

De anderen,

de stilte van het parcours meer of minder genegen dan het lawaai in het zijn.

Een Teveel of Te weinig, opvullen en aanvullen met niets. Het niets, de grootste duivel...telkens weer verjaagd door om het even wat van...zin. Zijn.

De anderen,

kwelduivels en engelen in hun enige, menselijke gedaante.

De anderen,

geven en nemen, vergeven en van doorgaan tot stoppen, veranderen.

De anderen.

octo 07/07/2009 dinsdag, bij  weinig zon-ochtendgloren


17:13 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: god, datzijndeanderen |  Facebook |


Voor onze depressieve medemensen.

100_0646 (2)

Aan onze depressieve medemensen

(PS.we dragen allemaal we een zekere graad er van mee)

Elk van jullie is een enkeling op zoek te midden van.

Niemand werpt een steen, die tijden zijn voor de meesten van ons voorbij.

Hoe iemand helpen een ritme te vinden dat bij hemhaar past, terug méér in iemand te zien dan klachten,chemie en pillen ? Dat de andere ook weer kunnen laten voelen ?

Hoe het onverwerkte verleden kunnen helpen afsluiten ? Het heden niet als een ‘schuldig zijn aan’ aanvaarden, maar als een rol van jouw in het grotere spel om je heen. Tekortkomingen aan anderen niet verwijten, tekortkomingen van anderen met begrip doorzien.

Was de waarheid die je al of niet voor echt hield, verwarring, leugen of deed het echt pijn ?

Smijt die pillen toch maar beter weg ? Als ze al niet het zinnelijke onderdrukken, dan wel misschien het andere stuk van het lied van de ziel die durven wil en niet onder het peil van de inactieve soort van berusting wegzakken wil.

Waar zitten ze ergens, de pijnen, te diep of zwaar om alleen te dragen misschien...als men daardoor jou nog verdragen kan.

Tegen dat soort pijnen, helpen geen pillen...ze doen misschien tijdelijk goed en brengen je hoofd tot rust...tijdelijk, terwijl je weet dat je je sust.

Wat is dat nu, wat je echt niet meer weten moet ?

Bang van hoe je omgeving reageert, reageer je nog nauwelijks op je omgeving, dan meer, dan minder en dan weer teveel.

Je verwaarloost het gezonde eten en de frisse lucht, het ervaren van wat stilte, toch ook al niet ?

Je hebt toch al het gene waar een mens zich voor interesseren kan, toch ook al niet opgegeven ?

Niets zegt je nog iets, maar beetje bij beetje wordt je lomp in dingen, terwijl je dat niet bent.

Maar, begrijp wel dat er nog begrip is rond je, begrip dat niet mee het zware in wil. We zagen je toch nooit bijvoorbeeld een drankflesje op de openbare kieperen kieperen, zo lomp en zo ongelovig in de zin der dingen, wil je echt niet worden.  Daarvoor heb je gelukkig nog een voorraad trots. Ontdek hem en je kan er aan beginnen.

Los van relaties waar je het moeilijk mee had...de uitdaging niet zag of onderschatte. De onbekende man of vrouw naast je, de eens bekende, ontkende of de niet voldoende gekende... . Zoek de zin en werp de onzin overboord, ook na het kwetsen van de waarheid en het moment waar je ontdekt dat je best andere lagen in je zelf aanboordt...anderen op een andere manier aanhoort.

Blijf in de perioden van opklaring geloven en er naar verlangen !




17:46 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (2) | Tags: depressies |  Facebook |


De twaalf geboden.


Eenieder die dit leest, ik laat invulling en commentaar helemaal aan U over

oc   In de plaats een  80 jaar oud lied van GospelBlues man Blind Willie Johnson Won't somebody tell me, answer if you can, what is the soul of a man' diepzinnig

Bron youtube , met dank aan 'Rire'


22:17 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de, twaalf, geboden, blind, willie, johnson |  Facebook |


Na de dood (gedicht van op wit kerkhof)


na de dood

De stilte,

is allen die niet meer bestaan

is opkomen en overgaan,

is terug naar onze essentie

in stille beelden blijven we voor de levenden achter

wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt

wat blijft, onze menselijke waarde;

licht, schijnend in licht,

met ook de lucht herademd door de nog ademenden                                 


is ook die die er niet meer zijn


doet niemand pijn

Tijdens de zwaarte van het leven reeds even

stilte, lucht en licht zijn,

we zijn wie de heengeganen waren.


18:16 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: na, de, dood |  Facebook |


Een nieuwjaarsbrief per blog.

Ik weet niet of het nog veel gedaan wordt, nieuwjaarsbrieven voorlezen, voor volgend jaar zal ik er een blogfilmpje van maken en U mijn tekst voorlezen. Beste wensen voor een nieuw hoopvol decenium, geleidelijk aan (het mag ook af en toe versnellen) verlost van alle oude kwalen.


de twaalf geboden

ontwikkel het sterkere in jezelf

tracht naar objektieve kennis

overwin je negatieve emoties

wees solidair met rechtvaardigen

doe jouw deel van het werk

neem de tijd voor stilte en natuur

geld was een middel, geen doel

ontdek de ware betekenis van trouw

leef niet alleen om te werken

overmatige konsumptie vervuilt jezelf

ontdek de symboliek van de zin van het leven

kunst brengt je dichter bij de kern van het leven : zin van onzin scheiden


om het met woorden uit 1692 te zeggen :



Tekst gevonden in een kerk in Baltimore -kerk door ???? anno 1692

Wees kalm temidden van het lawaai en haast en bedenk welk een vrede er in stilte kan heersen.

Sta op goede voet met andere mensen zonder jezelf geweld aan te doen.

Zeg je waarheid rustig en duidelijk.

Luister naar anderen, ook zij vertellen hun verhaal.

Mijd luiddruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest.

Wanneer je je met anderen vergelijkt zou je ijdel en bitter kunnen worden want

er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf.

Geniet zowel van wat je bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling houden voor je eigen werk,

,hoe nederig dat ook mogen zijn; het is een werkelijk bezit in het fortuin van de tijd.


Volg de loop der jaren met gratie; verlang niet naar een tijd die achter je ligt.

Kweek geestkracht om bij onverwachtte tegenslag beschermd te zijn, maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Veel angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren.

Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf.

Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren,

je hebt het recht hier te zijn en al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zoals

het zich ontvouwt ...en zo is het goed.


Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dat je niet verblinden voor de bestaande deugd; veel mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldendom. Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde want bij alle dorheid is zij eeuwig als het gras.


Heb daarom vrede met God *, hoe je denkt dat hij ook moge zijn. Houdt vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al z'n klatergoud, somberheid en vervlogen dromen, is dit nog steeds een prachtig weefsel. Wees voorzichtig. Streef naar geluk.

--------favoriete tekst van pa zaliger------------

*vervang maar door het Go(e)d(e), voor er over dit woord gaan zagen of vallen


10:02 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |


Denkoefening rond bewustzijn


f.p.V.F.  op de Douro in Porto voeren ze broederlijk naast mekaar





ENERGIE IS ER OMDAT IETS ZONDER VORM EN INHOUD NIET KAN,bij benadering van 'nul', ontploft, afsterft,in straling overgaat





















HET POSITIEVE MOET ZICH POSITIONEREN; zijn doel voor ogen houden…



















WORDT JE positieve zelf, met het goede dat aan de basis van alle progressieve veranderingen ligt, verbeter je je eigen stukje wereld en die van steeds meer anderen dan. Stop de verspreiding van onverdraagzaamheid die in haat eindigt.


20:05 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: denkoefening |  Facebook |


Spiritualiteit is...

 Je kan spiritualiteit op miljarden manieren uitdrukken...

bron youtube : het ik dat opgaat in beschouwing

spiritualiteit is ...

***het kunnen genieten van het onbestaande niets, temidden altijd iets

***zijn de ogenblikken waarin blikken mekaar voelen, niet alleen mekaar bekijken

***is het soort durven dat overdreven egodenken overschrijdt en solidariteit wordt

***is mensen die je via negatieve emotionaliteit willen overdonderen, handelend overvleugelen

***is ook ekonomische uitbuiting bewust afwijzen en maatschappijkritisch denken

***zijn die dagen dat je je zo goed voelt, dat bepaalde periodieke stukjes van je levenspuzzel je aangereikt worden, zonder dat je teveel tobben of lijden moet

***zijn ook de zware dobbers in het leven

***zijn de echte dromen en de echte beelden en het echte vooraanvoelen

***is de wetenschap dat gepast zwijgen veel energie vrijmaken kan

***zijn de toppen van nederigheid, gespiegeld aan de pieken van eigenwaarde

***is vanuit veelzijdigheid inspelen op de rol die van je verwacht wordt

***is weten dat rechtvaardigheid meestal op lange termijn werkt...en waarvoor spiritueel 'geloof' dient

***is hopen dat het geplande positieve grote oogst voortbrengen mag

***is het als negatief aangevoelde niet eindeloos herhalen, maar analyseren, ontmijnen en omkeren

***is de theorie tot in de fijnste vertakkingen in de praktijk aanvoelen kunnen

***is weten dat je geen meelij moet hebben, maar door soms mee te lijden, 'ervaart' en begrijpt , zodat nadien anderen beter zouden kunnen begrijpen ( kan je niet blijvend blijven doen)

***is aanzetten geven opdat de zin van 't leven begrepen wordt

***is machtsstrukturen door soepele taktieken in een dwingend alternatief ombuigen

***is weten wanneer vertrekken, wanneer ophouden, welke snelheid, welke tijd...is soms ook niets van dit alles weten, maar kunnen licht blijven, vol vertrouwen je weg gaan...echt geloof

***is geen negatieve straling laten vertrekken, alles en iedereen speelt z'n rol

***spiritualiteit vertrekt van een goede innercommunicatie met jezelf



15:41 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spiritualiteit is |  Facebook |


In memoriam,gedichten over echte mensen.


bron youtube : requiem for a dream

In memoriam

afscheid van een wijs en goed man

afscheid van een verzoener van mensen

afscheid van een werker, een doener

afscheid van een vredebrenger, geen oorlog maar FRUIT uitvoeren

afscheid van een hagelander die ontelbare bomen bloeien liet

afscheid van een mens die geloofde in vrouw en familie

afscheid van een medemens die mensen doorgronden kon

afscheid van een iemand die het goede in iedereen beloonde

afscheid van een ondernemer die werk schiep

afscheid van een gelovig man in vele vormen

afscheid ...en toch geen afscheid, maar een her-verwelkomen

verwachting hem in onze geest nog dikwijls te ontmoeten

verwachting hem in gedachten sterkte te vragen

verwachting hem nog dikwijls te citeren

verwachting om van zijn gepast leren zwijgen te leren

verwachting zijn heilzame invloed verder te zetten

verwachting zijn lessen aan het moderne leven door te geven

verwachting van zijn goed doen verder te willen geven

verwachting van ons aan zijn daadkracht op te trekken

verwachting van een steeds betere wereld

verwachting van hem in ons eindstation weer te zien

-voor pa


+Waarom, waarom alleen verdriet...laten we ons ook verheugen...want zij die haar hele leven lang licht was voor anderen, is nu zelf weer licht geworden...licht,...energie...zondermeer.

Haar grootste wens zou zijn geweest...en zal zijn...dat haar naasten nu ook in haar plaats 'licht' voor hun naasten zouden verspreiden. (voor de Peet van C uit R.)

+"Een bekwaam man, een man van z'n woord, een man die deed wat van hem, van ons verwacht wordt; ging van ons heen." voor P uit MW

+ "Lente. Sommige takken bloesemen hier op aarde niet meer. De boom in zijn geheel blijft bestaan; zal nimmer vergaan. Laat ons dankbaar zijn voor zulk een moedige leven en het schone dat er uit voortvloeide" voor MD uit MK -----+"Het leven is vaak een ondoorgrondelijk en mooi of hard geheim. Ik ben ervan overtuigd dat jullie grootvader en vader daar heel veel van wist...dat weet ik uit de weinige momenten dat ik met hem contact had..." voor vader van VWR

+"De dood is misschien ook gewoon muziek zonder noten. De dood zijn misschien kleuren en energieeen in de anti-materie, die wij amper kennen. Is er nog een isselwerking ? Lokken en duwen deze krachten ons weer weg tot op de dag dat we genoeg gezorgd hebben en zoveel andere dingen meer ? (zomaar)?

+"Vaak dacht ik met plezier aan je terug. Nu is 't hier voor jou achter de rug. Je genoot van het opgroeiende kind tijdens mijn jeugd. Werken deed ons allebei deugd. Op 't veld, in 't magazijn, waar het ok mocht zijn... samen hadden wij het dikwijls heel fijn. Je was zowel soms heel ernstig als geamuseerd. Hoe je familie je hart bezighield is iets dat jou eert.

Nooit vergeet ik de manier waarop je vertelde en je lachende ogen die soms de drukte ontknelde.

Je bent me er eentje geweest. Vier nu maar eeuwig feest ? for ever aerts C uit MK

+"dagboekerige zieleimpressies : een paar bloemmetjes uit de linker -en rechterpot van vaders ouders getrokken en tussen m'n handen verfrommeld en de reuk opgesnoven...grootvader verdiende een betere foto, één van toen hij nog niet ziek was. Wandelend tussen de graven van diegenen waarvan je der heel veel kende, krijg je het gevoel 'wat een pak mensen heb ik al zien passeren'...ieder individu roept bepaalde dingen in je op...wat misschien niet zo goed mogelijk zou geweest zijn als je niet zo vroeg alleen, maar op een druk kerkhof wandelen zou.

Tijd is verleden en heden en kiem van de toekomst tegelijk. De kiem van de toekomst kan alle richtingen uit en tegelijkertijd ook weer niet, want die kiem wordt gedetermineerd door verleden en heden samen...het heden en verleden samen, is de ware aard.

De toekomst, iedere wording van ware aard." over, voor ? allen

+"over iemand die in huis opgebaard staan verkoos : over dood gaan kan je veel filosoferen, maar een geliefde nog een paar dagen temidden van haar geliefden kunnen koesteren en in het hart dragen...moet zo stil en diepzinnig zijn...dat woorden niet meer nodig zijn." moeder van S

+"Al heb ik hem de laatste jaren maar een paar maal ontmoet, hij heeft me vaak 'vergezeld' de keren dat ik aan hem dacht en over hem sprak. Jullie zullen zeker ongetwijfeld weten wat ik bedoel. Ik leerde hem echt kennen tijdens het fruitplukken en z'n zachte aard en geduld zouden voor veel andere mensen zeker een zege zijn. EVER ARD...in die zin leeft hij for ever"

+"geachte lezersrubriek : de weekeinddoden en gewonden in mijn omgeving beu, vraag ik langs deze weg of de tv-stations soms geen waarschuwende, tot bezinning oproepende spots kunnen uitzenden, tussen al die opgefokte reklamespots en geweldfilms door. Laat ons hen allen met onze telefoontjes bestoken...bel naar de inlichtingen voor hun telefoonnummers"

+"Worstel niet te lang met vragen die je niet kan oplossen...de verwondering om hem blijft.

Zelfs uiterlijk rustige mensen ontkomen niet aan de onvoorspelbaarheid van die dingen waarvan wij slechts een vermoeden kunnen hebben. Iedereen blijft eigenlijk voor een stuk ondoorgrondelijk...ook in het vervulen van onze funktie naar diegenen rondom ons" zomaar ? ? ? ?

+"Woorden voor hem. W. luister even, zoals op zo'n hele stille avond met alleen maar het licht van een kaars. Nu je door een ...toeval aan een anderssoortig bestaan begint ? Nu we je stoffelijke verschijning zullen moeten leren missen. Nu je, zoals nooit tevoren in ons aanwezig bent. Nu er, nog meer dan vroeger 'iets van ouw in ons' de werkplaats of de trainingszaal vult.

Nu je famillie en vrienden en vriendinnen rouwen...en hele dagen en nachten lang van 'inwendig kommunikeren met jouw' zijn vervuld. Nu de hele streek zich je jovaliteit herinnert. Nu je geliefde een deel van het sterke en zachte van de man die je bent gaat leren missen.

Nu wij allen aan je denken en wenen. Nu de jeugdbeweging van jouw verantwoordelijkheid zal blijven leren. Zeg ons nu voortaan op een nieuwe wijze wat we door ons geloven in jou willen 'vernemen' : dat we je nog zullen kunnen voelen , dat we je binnensmonds om raad kunnen vragen, dat je tot onszelf nog mag spreken in de taal der symbolen en die van de intuitie...en niet alleen op momenten dat we bezig zijn met stommiteiten te doen, dat we nog een eeuwigheid lang mekaar tot gezeldschap mogen zijn; zoals een weinig gedichten over weinig mensen heel veel over velen uitdrukken. Onze pijn zullen we loslaten, ons goed gevoel over jou is zo onverwoestbaar en eeuwigdurend als alle elektronen in de aarde, het water, de lucht en het licht dat zijn. Schijn nu over ons, nu je ook een stuk terug licht geworden bent, want het kan hier beneden niet alleen 's nachts serieus donker worden. voor WS uit MK

+uit 'voor RC uit T' :" Het timbre van z'n stem die op een wijze, zachte manier overtuigen wou, zullen we nu moeten missen. Het opzoeken van eenzamheid als het lichaam niet meer wil.

De duif op z'n schouder, gewend aan z'n roepen. Hij heeft hoge daken beklommen en velen in de diepte van hu ziel geraakt. Hij had een wereld aan wijsheid gewonnen en was door eigen ervaring R-volmaakt. Hij werd op dezelfde dag als de dichter HDC begraven en was als zelfstandig werkman een even groot artiest van 't woord. Deze mens, dit wezen, heeft zoveel gaven en 't ben ik nu die hem hier nog hoort. Onverstoord rustig, charme te over, bewust van het mooie en ogenschijnlijk tegenstrijdige mysterie van leven en doorgeven.

+uit 'Dank je J.' : "Misschien ben je vandaag op je koffie en koeken meer aanwezig dan ooit.

Als onze geest volgroeid is, wordt hij zeker wel in een andere dimmensie geboren.

Alles is immers overgang, vanaf de eerste cel tot en met het fenomeen 'mens'...en zijn tocht naar meer bewustzijn over het waarom van dit leven.

++++Speciale ervaring bij de verassing van een collega : zie prozastuk 'Doodongewoon'zal later worden afgedrukt (MVT uit E) en het aansluitend theoretisch stuk met als hoofpersonage de 'anti-materie

++++"Ik wens U allen bovenmenselijke krachten toe" Het enige wat je daarvoor moet doen is ze vragen, van binnenuit naar buiten toe...en ...blijf erin geloven. Die krachten bestaan.

Ze draaien rondom ieder atoom en zijn even vergankelijk en onvergankelijk, als hun dragers, de elektronen dat zijn. Ik geloof niet in dood, alleen in het leven...dat een energievorm is die altijd in andere vormen overgaat... enz (voor broertje vd Zingende Vlinder)

+++Doet iedereen hier ervaringen op en leeft in de richting van z'n dood, het moment waarop iemand een andere, niet-lichamelijke energie wordt, die deel zou kunnen gaan uitmaken van de verder evolutie van de levenden hier ? Wie , hoe, wat, waar gaat helpen; kan niet vanuit een detail vanaf 'hier' geraden worden, alhoewel hun hier misschien alleen ook hun hier is, vanwege hun genetische wortels. Dus zou de zin van het leven kunnen zijn dat iedereen hier 'sterk' moet worden en de waarheid in z'n eigen leven te ontdekken heeft; teneinde achteraf nog van nut voor anderen te kunnen zijn. Of komt dat allemaal slechts de genetische erfgenamen toe en daarmee uit ? Zou een 'omnitalent' qua inzicht een dergelijk breed gamma aan 'intuitie' verstrekken aan vele mensen, organisaties... ? Wachten wij onze beurt af om een zo goed mogelijk begeleider te worden na onze dood; we oefenen in ieder geval al tijdens ons leven.

Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegnen die er niet meer zijn; omdat wij biologisch bestaan uit de voortzetting van voorouders. Alleen op die manier keren wij biologisch terug.

If this is wrong only one thing can be wright : we return to the simple, uncomplicated consciousness of minerals, air and light or the fire in the elements. Our biological cells we 'enherited' (in fact a wrong word, because we 'are' those cells) and the spiritual part of us (the consciousness of those cells) is one with those cells, so we can pass them on.

In fact , all things that are and all things that happen and all beiings that exist, share one purpose : the evolution of the soul...but when the soul dies, the embryo, the spirit is born ?

+gedicht voor het zachte dat tante Julia in ons achterliet

iedere lente als de fluweelzachte jonge blaatjes van honderd verschillend-kleurige bomen ons van het goede in de mens doen dromen;

en ik hun vorm en wezen dankbaar zoen, als een colibri met z'n lange snavel in een bloem, klopt m'n hart om al die mooie vormen


ook dit voorjaar, bij het maken van dit gebaar, wordt het zware draagbaar

Ze is al een tijdje 'weg' ons Juliaatje, maar bleef voor ons het zacht mamaatje;

wat we in haar niet meer terugvonden, bleef in ons, ongeschonden

haar ongeschonden jongemeisjeshart, zit al enkele jaren onverward, zonder smart

als onzichtbaar, maar innerlijk voelbaar stuifmeel vervlogen

zalig togend in de hemelen in onze lijven, hoofden en daarboven


onze famillie heeft in zich een hele zachte 'touch';

al het zware dat dit aantrekt te willen dragen, wordt op termijn echter 'to much'

het doet onze lichamen op de ene of andere manier verslijten;

doch de herinningen aan hetgeen iemand in ons deed verblijden,

zullen voor altijd, ons soms sterkend, bij ons blijven


al schrijf ik nu nog duizend woorden over haar

't is niet nodig, want ik voelde me altijd al zonder woorden kort bij haar;

zo warm en gezellig om bij te zijn, net zoals bij mijn grootmoeder;

haar lach en warme ogen in Hofstade aan 't strand...oh eeuwig behoedster

een vrouw met een uitstraling, een geborgen gevoel,

sterker dan duizend winterse Leuvense stoven, heeft met een pijn, evenredig aan de diepte van haar levenswortels, lichamelijk strijdend tussen ons mogen uitdoven. Zelf in haar kasteel in Glabbeek-Zuurbemde aan het zure 'Ende' was ze soms nog 'Glad'-beek-'blij' in haar aardse ende.

Moge ze in ons ook tot de laatste onzer dagen kabbelend als een beekje ;

die menselijke vreugde in haar specifieke vorm blijven aanvoeren;

vanuit de bron waarbij heel het mensenavontuur begon.


Voor Julia,

Geboren op ’t einde van de eerste wereldoorlog

Gestorven bij ’t begin van hopelijk de laatste

Voor een stuk van ons heengegaan in de warmste MAart in 85 jaar


+Herinneringen aan Willy de misdienaar, de bakker, de brouwer, den humorist

Als een braaf manneke met kortgeknipt rond haar,

keek hij door het hek aan de poort van het Boechout aldaar.

Als oppermisdienaar leerd hij me op woensdagnamiddag nog het Latijn;

zoals alle talen soms ontoereikend voor de pijn van het zijn.

Hij genoot van het leven, het bakken van brood;

tussen menig pot en pint een vrolijke noot in nood.

Hij leerde me ook biljarten in 't café bij Polle;

deed me voor hoe je best niet achter de meisjes moest hollen.

Als hij ergens onder de mensen kwam, kwam je een levensgenietende flapuit tegen;

waar hij iets zei, werd er niet langer over vanalles gezwegen.

Nadat hij ons zijn brood had leren eten; waarvoor onze dank,

wilde hij ons daarna bekoren met zijn discount in drank.

Hij werd de nieuwe Pieeh de Brouwer van 't dorp;

zo moesten we voor onze dorst niet verder dan een steenworp.

Maar zoals voor iedereen dienden andere uitdagingen zich aan; om anderen te helpen , hoewel hij wist dat ze hem niet allemaal even goed zouden afgaan.

Al raakten we het spoor van zijn doen en laten met de ongenadige tijd kwijt;

Bij het ophalen van herinneringen hebben we ons dikwijls over hem verblijd.

Zoals die keer dat 'André van Halvernegen' bij Polle kwam binnengestapt...

"Dré van Halvernegen al hier en 't isalleens geen acht uur"werd toen door hem gegrapt.

Hij streed zijn gevecht met het overleven moedig voort; achteraf is 't natuurlijk

altijd spijtig dat je van iemand niet veel meer hebt gehoord.

Willy je was veel meer voor ons dan een 'de Witte van Venusl'die ons miswijn leerde drinken; we zullen nog aan je denken als we op je hemelse rust klinken.

Een kop als de jouwe gaat niet zomaar uit onze gedachten;

kom ons daarom in 't cafe bij Sint Pieter maar opwachten.

Ooit schreef ik over jouw een kort verhaal over wat we in onze jeugd deden;

nu je vanboven alles kan zien, moet je 't eens komen lezen.

Je hebt wel niet de ouderdom van je grootmoeder gehaald, maar in een droom

zei ze me dat ze blij is dat het je nu beter gaat.

Amuseer jullie allemaal maar goed hierboven, en doe daar misschien wat hemelse wijsheid op; wij blijven hier in het goede van diegenen die je achterliet geloven.

Geloven is niet één of ander kerkelijk werk, maar al datgene wat je hier binnen bepaalde perken voor mekaar kan doen, vOOr de zerk.

Jij hebt hierboven niks te vrezen,

Je hebt ons op je typische manier het beste van jezelf willen geven.

En als dat zoals bij iedereen eens niet lukte, 't is je ruimschoots vergeven.

één van de velen die de warme, gulle mens in jouw mochten kennen.

Lopen we hier daarvoor tenslotte niet allemaal rond ?







Of laten we ze hun anti-materie zijn maar gunnen, nu ze zich weer tot verschillende stoffen moesten laten verdunnen.








(zie ook 'er was dus toch leven na de dood)




Gusta, voor jou deze woorden

Hoe mooi, als een leven zo geslaagd is.

Hoe je dat deed ?

Alledaags diepzinnig zijn.

Direct in je manier van spreken, de tijd nemend.

Op een hele betrokken manier converseren.

Moeder, grootmoeder, weduwe, medemens.

Stille getuige van de niet altijd vreedzame geschiedenis.

Uitnodigen om deel te nemen aan je diepmenselijke warmte.

Dat onbaatzuchtige zachte dat je te bieden had.

Hebt. Weet je nog de manier waarop ik jou m'n troost overbracht.

Toen je het had over m'n bompa die op bruiloften en in de schuur 'preekte'...

zonder pastoor te zijn, zoals je zei.

Je gelaat, je blik bracht Eurazië en duizenden jaren menselijke migratie

zomaar naar Meensel...Oosterse wijsheid in 't Westen.

Moet je m'n foto's over Schotland nog zien nu je weer een stukje de wereld bent ?

In een fraktie van sekonden en langer zal je ons soms nog bezoeken...

waar we ook naartoe mogen reizen of zijn...

we zullen je zien tomaten pellen, buiten op een stoel, of taart aansnijden.

Poëtisch traag je vragen stellend, kort antwoordend, polsend.

Weet je Gusta, onze digitale moderne wereld heeft veel Gusta's nodig,

met de spontane warmte van het zuiderse;

mensen die na een gesprek op 't kerkhof zeggen :

"komt ge ni mee een zjat kaffee drinken jong".

Babbellen over dingen die mensen in hun eigenste belangrijk vinden.

Geen commercie of goedkope achterklap of over liefde als iets uitsluitends fysieks.

Zo zal je ook blijven opduiken in onze geest... .

Verleden week, een avond toen je in 't dorp niet meer was,

trok er een soort mist over de weiden naar de vijver bij jou vanachter.

't Dorp staat een hele week stil bij het verlies van vier van z'n mensen.

Gisteren getuigden de kleuters op het schoolfeest van blijheid ondanks alles.

Je hebt je moment goed gekozen. Rust in vrede mooie mens. 5

voor een man met zijn eigen heel eigen karakter

Een vader.

Eens nog een jongen.

Vóór jullie blij werden verwacht.

Dan iemand die jullie hielp groeien.

En ineens een paar knieën om op te stoeien.


Je vader.

Eens een man die in slaap heeft gezongen.

Vóór dag en dauw alles mede in orde bracht.

Dan iemand die soms ook opvrolijken kon.

En beetje bij beetje het gezin dan ontspon.


Jullie vader.

Eens de geliefde melkboer en zijn ronde..

Vóór hij kippen en eitjes, fruit voortbracht.

Dan al zijn jaren in de melkerij.

En jullie hem vaak mee geholpen, dichtbij.

De vader.

Eens... het generatiekonflikt begon.

Vóór elke tijd anders bedacht.

Dan later, iedereen had iedereen beter begrepen.

En hij, op eigen tijd en tempo vantussen genepen.



Een man.
Eens zelf jong, speels, ongebonden.

Vóór het leven van toen voor hem werd bedacht.

Dan opgroeien doorheen stomme oorlogstaferelen.

En hij, los van jeugd, om het leven via zijn geliefde verder te geven.


Een man en een vrouw.

Eens zij aan zij, meer dan vijftig jaar soms jong.

Vóór alles 'bijeen', soms beetje hart, soms heel zacht.

Dan ondertussen de klein en kinderen , anders beleefde andere tijden.

En zij met een gans offensief om d'ouwe dag mee te verblijden.


Een mens.

Eens gaat eenieder van ons heen.

Vóór ergens iets anders dat roept en trekt en wacht.

Dan...dat zullen we dan wel zien en voelen.

En af en toe zullen we aan hem denken...aan jullie pa...onze Fons Vandepoele.


Een schilder.

Eens de man die landschappen en bloemen met verf bezong.

Voor alle vogelgezang en kleur had ie heel veel acht.

Dan, hoe meer tijd er overbleef hij op zijn manier het leven beschreef.

En wij, we genieten er in overgave van,... wondere man...herleef.

Je schilderde je ook in ons.


octo 24/10/2006 voor Fons VDP

raf c. (een pastoor heeft er een prachtig stuk over geschreven)

Raf, dat was ne vinnige kerel, ik zie hem zo nog op z'n blauwe traktor rijden.

Ook van z'n oude dag genoot hij zichtbaar. Voor mij is hij niet dood.

Terwijl hij de konijnen voederde begaf zijn hart...mooi als je sterft dat er konijntjes op het erf loslopen. Op zijn begrafenis wierp ik een verloren bloem van een krans afgevallen op zijn kist, mooie traditie die spijtig genoeg in onze 'cleane' wereld verloren is gegaan. Wat is er vies aan een mooie houten kist die langzaam in de grond zakt ?

de snoeier

al over heel Europa met snoeiers gepraat, maar hoe fons met z'n pijp de tijd nam om iets uit te leggen, was wel heel speciaal


ik zag haar nooit zonder glimlach


't is een novemberdag

we dragen haar ten grave

haar die de meesten

nooit zonder glimlach zagen


van jongsafaan omringd

door vrolijke broers

een leven door toffe ouders omfloerst


we zijn zeker dat ze

van alle fijne dingen in 't leven

met man en kinderen kon genieten

velen dankbaar om wat ze hen meegaf


't blijft ons allemaal bij

niets gaat mee naar 't graf


ook op sociaal gebied, gaf ze zich graag

temidden van de donkere kant van 't leven

heeft zij door haar moed

mensen een voorbeeld gegeven


dat ze in ons en daarbuiten verder leve !


-voor Anita P.-nov.06


18:23 Gepost door combination in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: doodsgedichten |  Facebook |