25-06-10

Wat is een oprecht mens ? 1.spoor kwijt raken

IMGA0081.JPG

We zouden naar Bokrijk gaan. Soms beloofde vader dat al eens. Jammer genoeg was er op het bedrijf wel altijd zoveel werk dat het er nooit van kwam. Decennia later, ging ik met een vriendin. Gelegen in een oase van rust, tal van boerderijen van weleer, honderd en eens zoveel jaren terug, toen eenvoud ook al verstoord werd door talrijke vormen van indoctrinatie en hebzucht die steden deed ontstaan en ook vervreemding van de mens met zijn natuurlijke dorpsgemeenschappen. Er was daar een interaktief theater met de figuren die die indoctrinatie in de tijd belichaamden, de pastoor, de veldwachter, de onderwijzer en een aantal dorpsfiguren die elke stand vertegenwordigden. Je zou kunnen zeggen dat de indoctrineerders en meelopers er weinig konden aan doen, want de wetenschap en het sociale verzet van beneden uit, was nog niet voldoende onder de wreed contradictorische zweep van de geschiedenis ontwikkeld. Instinct en hebzucht dreven de mens voor zich uit.

Toch schreef bijvoorbeeld 400 jaar geleden een zekere Huanchu Daoren al heel wijze dingen over de geest.

"Zelfs een oprecht mens kan in het leven het spoor soms bijster raken, maar diegenen die voortdurend de hielen likken van invloedrijke mensen, zullen eeuwig dwalen. Verlichte mensen kijken verder dan het voor de hand liggende en denken na over het leven na de dood. Zij verkiezen een kortstondige dwaling boven een eeuwige".

Wat is een oprecht mens ? Iemand die in zijn betrachtingen voornamelijk voorang geeft aan het begrijpen van de zin van zijn leven en de levens die hem omringen...op een manier waarbij het niet de bedoeling is zich mateloos te verrijken of een ander moedwillig leed aan te doen. Gewoonlijk doet men zijn eigen leed aan via het onopgeloste karma van de rechtstreekse voorouders of het in zijn eigen leven opgebouwde karma.

'Het spoor bijster geraken,' valt gewoonlijk voor als men een ander niet op eigen kracht achter het waarom van zijn zwakheden laat komen omdat men zich ten onrechte schuldig gaat voelen aan een deel van de ontwikkelingen van de levensloop van de andere. Men raakt het spoor bijster omdat men er daardoor niet in slaagt in zijn eigen kracht en in zijn eigen midden te blijven. Om wijs te worden in dit spel van omgaan met mekaar ten voordele en ten nadele, heeft men problemen en hun contradicties nodig, maar tegen het altijd voorlopige eind van het verhaal moet men zich richten op de conclusies die men op de meest heldere momenten voor zichzelf getrokken heeft en deze als richtpunt aanhouden...hoe langer je dit kan, hoe meer na de wijsheid de verlichting korter bijkomt. Het spoor bijster raken is niet zo moeilijk daar er veel indrukken gemoeid zijn bij het bekomen van het totaalbeeld van een situatie tussen het begin van een bigbang-cyclus en de situatie van nu met je medemensen...van micro tot macro-niveau. Vertrekkende van het idee (en tevens het cosmische gevoel) dat het onbestaande...het 'niet-zijn' eens kort bij het zijn heeft gestaan (kleiner of gelijk aan nul bezwijkt onder druk en na de bigbang gaf dit 'straling'...ook onze relaties bezwijken nog altijd onder te veel druk)...daarvan vertrekkende dus,en in de wetenschap dat straling zich tot cel ontwikkelde en de cel zich door het bewustzijn van de afgestorven cellen zich leerde delen om te overleven en zich ontwikkelde tot organismen en ons...dit beseffen doet ons realiseren dat het geestelijke, het spirituele van wat is geweest ons nog altijd begeleid, in positieve zowel als negatieve zin.

Met andere woorden, wat er in de levens van de levende voorvalt, heeft nog altijd een soort connectie met diegenen die ons voorafgingen (en met de levenden vooral ook). Eer je dit doorhebt en vooraleer je de erfenis van je stamboom via je ouders en grootouders doorhebt, plus nog een keer je relaties en je eigen zelve doorgrond hebt...om al die inzichten te combineren, is niet zo makkelijk, maar het is een proces van jaren. Sommige knopen moet je doorhakken, doe je het niet, dan raak je het spoor bijster...en toch, doe je het te vroeg dan mis je door het missen van een stuk evolutie in een relatie en in de relaties die daar mee samenhangen een stuk inzichten die je weer verder kunnen brengen op je tocht naar een panoramische visie op het wezenlijke van tal van mensen en jezelf. Rationeel gezien heb je soms de neiging van strijdtonelen te willen verlaten en toch zegt je intuitie soms dat je er al of niet tijdelijk weerkeren moet, beslissing waarvan achteraf eerst duidelijk wordt waarom.

Het spoor bijster geraken kan je ook door je te fanatiek in een gelijk te verschansen in plaats van flexibel om te gaan met de soorten bewustzijn die je omringen.

Tot daar de definitie van een oprecht mens en een uitleg over het spoor bijster geraken.

Mensen die voortdurend invloedrijke mensen gunstig proberen stemmen, zullen eeuwig dwalen, schrijft Huanchu Daoren. Gewoonlijk zijn invloedrijke mensen alleen met het stoffelijke bezig, met het bezit. Eigenlijk kunnen zij op die manier maar invloedrijk zijn omdat er heel vele mensen alleen maar en ook op die 'trillingen' bezig zijn en daaraan danken die invloedrijke mensen die hun macht voor een stuk misbruiken, hun overmatige invloed. Ze zijn te veel met het tijdelijke stoffelijke bezig. Verlichte mensen kijken over de grenzen van dingen als bezit en maatschappelijke orde heen naar het wezenlijke in de mens en wat hem echt met het spirituele verbindt. Ook een wijze mens kan het spoor in de stoffelijke wereld al eens kwijt raken, wat dan veelal kortstondige dwalingen zijn. Eeuwige dwalingen vallen te beurt aan het steeds in dezelfde tredmolen van eenzijdig denken over het stoffelijke voortbestaan lopen, door alleen met het economische, sociale en politieke aspect er van rekening te houden en de eeuwige ontwikkeling van de wezenlijke kenmerken van de ziel via ook het spirituele aspect, gewoon te negeren.

19:36 Gepost door combination in spiritualiteit essays | Permalink | Commentaren (1) | Tags: huanchu, daoren, zoeker, oprecht, mens |  Facebook |

Commentaren

Datgene wat ik altijd probeer uit te leggen, datgene wat ik denk dat iemand meer mens maakt. Hier perfect verwoord. Mooi!
kus
Roos

Gepost door: Roos | 30-06-10

De commentaren zijn gesloten.